Roepende Wolf

Resultaten met ‘Depressie’

Recycle spirit


Tekort in overvloed,

werkeloos in Kansrijk,

apathisch in bedrijvigheid,

steriel in kinderstad,

crisis in geluksmachine.

Talent vs. doelmatigheid,

wil vs. kudde,

leven vs. systheem,

genie vs. prestatiedwang,

eigenheid vs. conformisme.

Waneer word ik gerecycled?

Lees verder: La mode

Neerslachtigheid is nuttig


Eenzame wolf in sneeuw

Neerslachtigheid heeft volgens sommigen een heel nuttige functie: het helpt ons om onbereikbare doelen los te laten.

Sjoukje van de Kolk

Brood doet leven – weg met het paleodieet


Het Paleo-dieet belooft dat je gezond wordt als je eet zoals onze verre voorouders. Je krijgt meer spieren, je cholestorol zakt, je kans op suikerziekte verlaagt. Bovendien zou het een positief effect hebben op ADHD-klachten. Ik besloot het meteen te proberen. Klinkt prachtig, toch? Helaas bleek de theorie mooier dan de praktijk. Leven in het theoretische verleden had allerlei vervelende implicaties in het reële heden. Zo was het oeroude eetpatroon bijvoorbeeld funest voor mijn stemming. (more…)

Wolf – Depressie: 2 – 0


Het is net alsof ik tegen de wind in leef. Mijn lijf laat zich alleen met de grootste inspanning voortslepen. Aankleden is een marteling. Moet ik nu echt dat T-shirt tillen? Met mijn brein gaat het al niet veel beter. Daar heerst totale radio stilte. Vreemd. Normaal gesproken is dit lichaamsdeel hinderlijk actief.

Wanhopig probeer ik iets te willen. Jammer maar helaas. Ik loop nergens warm voor. Het heeft toch geen zin. Want alles wat ik probeer, mislukt. Dat komt door mij. Ik heb namelijk zoveel productiefoutjes dat ik alleen ongunstige situaties kan produceren. Meer zit er gewoon niet in me.

(more…)

Blogger doorbreekt depressie-spiraal


Door mijn debacle op de paardenwedstrijd ben ik in een negatieve spiraal terecht gekomen. Mijn zelfbeeld is door de vloer gezakt en ik wordt geteisterd door hevige minderwaardigheidsgevoelens. Mijn energie is zoek en ik heb nergens zin in. Klinkt als? Juist! Depressie. Maar hier heb ik dus echt geen zin in. Dat wordt knokken.

(more…)

Misfit ontmaskerd tijdens paardenshow


Dit weekend heb ik als vrijwilliger meegewerkt aan een groot paardenevenement. Vorig jaar was het heel leuk om te doen. Maar dit jaar ben ik er helemaal van over de emmer. Mijn hoofd is veranderd in een bal watten die gedrenkt is in kattenpis. Mijn humeur is gezakt tot -2 graden Fahrenheit. Om van mijn lichaam maar niet te spreken. Dat voelt als een bouwval dat is uitgewoond door de complete Tokkie-clan. Waarom doe ik mezelf dit aan?

(more…)

Beperking door slechte binding (2)


Wolvenmoeder met pup

De aanvaarding van het kind na de geboorte is van essentieel belang voor de kans om te overleven.

Dr. C. Naaktgeboren

Zoals ik eerder schreef, had ik geen optimale start in het leven. Ik vraag me af of er een verband is met mijn huidige beperkingen. Op zoek naar antwoorden lees ik Het aangenomen kind van dr. Naaktgeboren (1988). Hij toont aan dat de liefde en zorg van ouders niet vanzelfsprekend is.

(more…)

Nieuwjaar is ADHD-hel


Nieuwe ronde, nieuwe kansen. Mijn ADHD-brein ervaart een nieuw jaar als een geile leegte. Het ziet een blank canvas voor zich dat erom schreeuwt om gevuld te worden. Waarmee? Met fantastische plannen, grootse gebeurtenissen en meeslepende ervaringen, natuurlijk! – Als Bipolair neig ik een beetje naar overdrijving en zelfoverschatting 😉

(more…)

Verzengende positiviteit


Huilende wolvenpup, alleen

Het is volgens indiaan Claes mijn eigen schuld dat ik vandaag de zon niet zie schijnen. Prima, dan is het mijn schuld (zie 20 november). Maar ik zie ‘m evengoed niet. In plaats van hemelvuur ontwaar ik knellende banden. Mijn leven is te klein. Ik voel me een verwaarloosde bonsai. Iemand heeft mijn wortels afgeknipt en is me daarna pertinent vergeten water te geven. Waarom lukt het me niet om een leven te leiden dat van betekenis is?

(more…)

Mijn bipolaire stoornis


Wolven

Een hele tijd dacht ik dat ik alleen een Bipolaire stoornis, type 2, had. Deze diagnose kreeg ik een paar jaar voordat daar de diagnose ADHD bij kwam (eind 2007). In 2006 heb ik een tekst geschreven om mijn beste vrienden en veiligste familieleden te informeren over mijn ziekte. Ondertussen is er natuurlijk veel veranderd. Ik heb medicatie gevonden waar ik baat bij heb, mijn stemmingen zijn onder controle en ik weet hoe ik met mijn beperkingen moet omgaan. Toch wil ik je deze tekst niet onthouden. Hij geeft namelijk heel goed weer hoe ik mijn Bipolaire stoornis beleefde voordat er sprake was van een tweede diagnose (ADHD). De tekst is in het Engels omdat één van mijn beste vriendinnen een Amerikaanse is.

(more…)