Roepende Wolf

Resultaten met ‘ervaring’

Autisme=verdwalen


Tijdens weekend met tante D kwam, probeerde ik haar te vertellen over autisme. Maar ook over mijn ervaring. Het viel haar op dat ik het woord ‘verdwalen’ vaak noemde, en ook dat ik dat beeld meerdere malen gebruikte om haar iets uit te leggen.

En ik denk dat dat klopt. Voor mij lijkt autisme vaak op verdwalen – de weg kwijt zijn – van de wereld afvallen – overspoeld raken. Het gaat erom dat ik vaak iedere vorm van vastigheid en/of structuur kwijt ben. Mijn orientatie is dan totaal verdwenen.

Ik ben het kwijt. En ik kan het ook niet vinden. Daarom moet ik steeds weer helemaal opnieuw beginnen. De wereld moet a.h.w. opnieuw geconstrueerd worden. Opgebouwd, stap voor stap, steen op steen, blok bij blok.

Ik kan verdwalen in:

  • In de ruimte ( van de route af vallen, na jaren nog steeds niet weten hoe je moet rijden, geen interne kaart – ook geen voorstelling hebben hoe de plaatsen liggen tov van elkaar.)
  • In de tijd (tijdsbesef, niet weten hoe lang iets duurt, plannen, dagindeling, etc)
  • In de spullen (het universum geeft en neemt)
  • In de maatschappij ( ik heb geen kind, baan of… Ik definieer mezelf aan de hand van een baan. Nu heb ik geen nieuwe rol /identiteit; na afstuderen totaal weg kwijt – nadat ik ziek thuis kwam te zitten helemaal, zonder werk)
  • In de winkel (wat heb ik in de ijskast? Wat heb ik nodig?)
  • In mijn geheugen ( lades gaan ongevraagd open, ene associatie op de andere)
  • In de kleding: wat moet ik aan? niet weten wat ik heb, niet weten wat ik nodig heb, niet kunnen overzien hoe een situatie gaat zijn. Ik heb het snel te warm of te koud.
  • In gevoelens: paniekaanval,
  • In activiteit : zaagtandmodel, tank is altijd vol!
  • In verwachtingen: alles moet altijd kunnen, verwachingen van anderen niet kunnen onderscheiden van de mijnen. Zo overspoeld worden door maatschappelijke verwachtingen dat ik niet meer weet wat ik wil. Geen ‘zin’ ervaren.