Roepende Wolf

Resultaten met ‘Hypomaan’

Hypomaan of gewone gekte?


Pup voor wolvenhol

Misschien ben ik een tikje hypomaan. Ik merk verschillende signalen bij mezelf. Het gaat niet helemaal goed met me. Maar ben ik nou hypomaan of is het gewone gekte?

(more…)

Mijn bipolaire stoornis


Wolven

Een hele tijd dacht ik dat ik alleen een Bipolaire stoornis, type 2, had. Deze diagnose kreeg ik een paar jaar voordat daar de diagnose ADHD bij kwam (eind 2007). In 2006 heb ik een tekst geschreven om mijn beste vrienden en veiligste familieleden te informeren over mijn ziekte. Ondertussen is er natuurlijk veel veranderd. Ik heb medicatie gevonden waar ik baat bij heb, mijn stemmingen zijn onder controle en ik weet hoe ik met mijn beperkingen moet omgaan. Toch wil ik je deze tekst niet onthouden. Hij geeft namelijk heel goed weer hoe ik mijn Bipolaire stoornis beleefde voordat er sprake was van een tweede diagnose (ADHD). De tekst is in het Engels omdat één van mijn beste vriendinnen een Amerikaanse is.

(more…)

Teveel gepland


Wolvenkop door Joe Wilson

Oei, wat ben ik moe! Ik heb teveel gepland. Mijn lichaam is uitgeteld. Toch lukt het me niet om rust te vinden. Mijn hoofd is namelijk in een hogere versnelling geschoten. Ik produceer de hele dag briljante ideeën waar ik daverend blij van word. Bere irritant.

Dit ziet er uit als een beginnende hypomanie. Hopelijk kan ik voorkomen dat ik doorschiet. De komende dagen zijn nog druk en dat helpt niet mee. Nog FF volhouden…

Inspiratie?


Ik voel me geïnspireerd. Beetje erg enthousiast vanochtend met plannen voor de toekomst. Proef ik een beetje hypomanie? Of ben ik gewoon druk? Hoe dan ook: het lukt me om te stoppen en te ontspannen. Dus ik denk dat ik goed zit.

Balans is een serieuze zaak


Twee wolven neuzen

Ik heb moeite om mijn innerlijke en mijn uiterlijke wereld in balans te houden. Door mijn ADHD ben ik heel gevoelig voor en snel afgeleid door prikkels van binnen (gevoelens, gedachten, ideeën, associaties, stemmingen, etc.) en van buiten (gesprekken, kleuren, stemmingen van anderen, gedragscodes, signalen, etc.).

Door mijn bipolaire stoornis heb ik de ene keer de neiging om me te verliezen in de buitenwereld. Ik ben dan super extravert en actief, en raak het contact met mezelf kwijt (hypomaan). De andere keer word ik zo ver in mijn innerlijke wereld gezogen dat indrukken van buiten nauwelijks doordringen. Ik word introvert, teneer geslagen en passief. Mijn deur kom ik letterlijk niet meer uit (depressief).

Ik moet hard werken om balans in mijn leven te krijgen en te houden. Het valt me op dat mijn draagkracht in de buitenwereld altijd klein is, ook als ik in balans ben. Volgens mij komt dat omdat een groot deel van mijn leven zich in mijn innerlijke wereld afspeelt. Ik krijg zoveel prikkels van binnenuit dat ik me nooit verveel en lange tijd alleen kan zijn. Sterker nog, soms ervaar ik de buitenwereld als een vervelende last. Die kan ik er dan niet bij hebben.

De laatste dagen, sinds ik intensief ben gaan schrijven, heb ik het gevoel dat de deur van mijn binnenwereld constant open staat. Mijn binnenwereld vraagt zoveel aandacht dat prikkels van buiten me moeilijk bereiken. Als ze toch doordringen, sla ik ze van me af als irritante mugjes. Binnen is nu eindeloos interessanter dan buiten. Ik ben bang dat ik hierdoor mijn balans verlies. Maar ik weet niet of ik depressief dreig te worden of hypomaan.

Creatieve explosie of hypomaan?


Tekening van wolf

Ik schrijf veel en laat mijn schrijfsels aan anderen lezen. Wat een bevrijding! Na jarenlange onderdrukking van mijn binnenwereld en strenge grenscontroles, zet ik ineens de deur op een kier. Er waait een frisse wind door mijn hoofd. Binnen krijgt eindelijk contact met buiten. Hoewel het een heerlijke ervaring is, maak ik me zorgen over mijn creatieve explosie. Ik was vanochtend zeer vroeg wakker en ik ben onhandig en ongeconcentreerd. Word ik hypomaan?

Mijn binnenwereld wordt steeds aantrekkelijker voor me. Het liefst zou ik de buitenwereld buitensluiten en dat is te merken ook! Mijn lichaam stommelt rond als een verstrooide professor. Gisteren kon ik bijvoorbeeld niet meer koken. Ik vergat de oven aan te zetten en maakte het verkeerde recept – ik vroeg me niet af waarom ik zoveel ingrediënten over had. Vanochtend was ik een waar gevaar op de weg. Ik geloof dat ik bijna een ongeluk heb veroorzaakt. Maar dat had ik later pas in de gaten.

Ik ben bang dat ik in mijn binnenwereld verdwijn. Daarom is het maar goed dat er een paar aardse en lichamelijke activiteiten in mijn weekstructuur zijn opgenomen – als tegenwicht. Vandaag was dat paardrijden. Ik had er helemaal geen zin in en moest me er met frisse tegenzin naartoe slepen. Hoewel de heenreis een beetje gevaarlijk was, bleek een flink stuk galopperen het beste medicijn. Na afloop was ik rustig en terug in het hier-en-nu. Mijn lichamelijke activiteiten houden mijn voeten op de grond. Zou het genoeg zijn om stabiel te blijven?