Roepende Wolf

Resultaten met ‘Leefregels’

Paaslam en dito aardbei


wolf puppies

Eten is verbinden. Door je lievelingskostje naar binnen te werken, begeef je je in een groot netwerk van relaties. Je verenigt je lijf niet alleen met de ingrediënten – al dan niet chemisch tot stand gekomen. Maar je koppelt je ook kortstondig aan de mensen die je schotel hebben verbouwd, vervoerd, verkocht en klaargemaakt. Bikken als zelfoverstijgende daad. Michael Pollan beschrijft het allemaal in zijn boek Een Pleidooi voor echt eten. (more…)

Brood doet leven – weg met het paleodieet


Het Paleo-dieet belooft dat je gezond wordt als je eet zoals onze verre voorouders. Je krijgt meer spieren, je cholestorol zakt, je kans op suikerziekte verlaagt. Bovendien zou het een positief effect hebben op ADHD-klachten. Ik besloot het meteen te proberen. Klinkt prachtig, toch? Helaas bleek de theorie mooier dan de praktijk. Leven in het theoretische verleden had allerlei vervelende implicaties in het reële heden. Zo was het oeroude eetpatroon bijvoorbeeld funest voor mijn stemming. (more…)

Eeuwig gezond met het Paleo-dieet


Roedel met buit

Afgelopen weken ben ik geïnteresseerd geraakt in het Paleo-dieet. Het concept is begrijpelijk en praktisch uitvoerbaar. Als je gezond wilt zijn, eet je zoals onze jagende en verzamelende voorouders. Belangrijk detail: deze manier van eten zou ADHD-klachten verminderen. Fantastisch. Voedsel dat mijn lijf gezond maakt èn mijn geest kalmeert? Dat smaakt naar meer.

(more…)

Ben ik mijn uitkering waard?


Huilende wolf in de sneeuw

In mijn hoofd zit een interne UWV-keuringsarts die beoordeelt of ik mijn WAO-uitkering verdien. Hij is streng, arrogant en achterdochtig. Vandaag probeer ik hem ervan te overtuigen dat het combineren van een Bipolaire stoornis met ADHD meer is dan een fulltime baan: zeven dagen per week hard werken zonder vakantie! Blijven functioneren en mijn stemming stabiel houden, gaan niet vanzelf. Ik volg een uitgebreid pakket aan behandelacties en leefregels. Mijn interne arts kijkt me indringend aan. Ik leg hem uit dat er veel inzet en discipline nodig zijn om deze leefwijze vol te houden. Verder wijs ik hem er op dat ik een hoge prijs betaal. Spontaniteit is bijvoorbeeld grotendeels verdwenen uit mijn leven. En daarmee ook wel wat van het plezier. Mijn persoonlijke UWV-bully is niet onder de indruk. Zonder hoop op begrip kleur ik het plaatje voor hem in…..

Structuur

Structuur is mijn absolute prioriteit. Zonder ga ik snel achteruit en krijg ik niets voor elkaar. Daarom hebben al mijn dagen en weken een vaste structuur – die ik zelfs op papier heb staan. Iedere maandag plan ik wat ik die week ga doen en iedere ochtend bepaal ik het programma van de dag. ’s Avonds kijk ik hoe het is gegaan. Hoewel ik weet dat het werkt, doet deze maatregel me erg veel pijn. Want structuur en voorspelbaarheid zijn enorm saai voor mij.

Slaap

Zo gauw ik minder of slechter slaap, gaat het mis. Daarom zorg ik op militante wijze voor voldoende slaap. Spontaan blijven hangen bij een vriendin is er niet bij, de late film kijken ook niet. Ik doe iedere dag een siësta, dus zorg ik ervoor dat ik ‘s middags altijd thuis ben. Ook neem ik maatregelen om gemakkelijk te kunnen inslapen. Zo stop ik bijvoorbeeld een uur voordat ik ga slapen met prikkelende activiteiten zoals tv of computer.

Medicijnen

Zonder medicijnen red ik het niet. Op dit moment neem ik een lage dosis van een antipsychoticum plus een kalmeringsmiddel als ik niet kan slapen. Ik ben niet dol op medicijnen en heb er in het verleden veel problemen mee gehad. Denk hierbij aan een lithiumvergiftiging van de je-raadt-het-al lithium en bewustzijnsverlies (flauw vallen) van de Concerta. Hopelijk kan ik in de toekomst leven op een lagere dosering.

Hersteldagen

Vermoeidheid en stress brengen me snel uit balans – wat weer tot stemmingswisselingen kan leiden. Daarom ben ik altijd alert op signalen die hier op wijzen: prikkende ogen, gespannen spieren, versnelde gedachten, etc. Mocht ik door omstandigheden toch een keer oververmoeid of -stresst raken, dan las ik één of meer hersteldagen in. Dit betekent dat ik belastende activiteiten en afspraken cancel en het rustig aan doe.

Rust

Op tijd en voldoende rust nemen, is heel cruciaal. Daarom wissel ik activiteiten (boodschappen, wandelen, iemand bezoeken, etc.) af met rustmomenten (siësta, tv, lezen, sudoku, etc.).

Beweging

Ik neem bewegen heel serieus. Het houdt het beetje draagkracht dat ik heb in stand. En ik hoop altijd dat het me kan helpen mijn grenzen op te rekken, met wisselend resultaat. Bij voorkeur beweeg ik buiten:wandelen met de hond (20 minuten), paardrijden of een beetje stalwerk. Daarnaast probeer ik iedere week thuis 2 uur te poetsen of in de tuin te werken.

Mediteren

Dit behoeft geen uitleg, denk ik. Rust in mijn bolletje is van levensbelang. Daarom neem ik iedere ochtend 10-20 minuten de tijd om me positief in te stellen voor de dag. Dit doe ik door mijn glimlach door heel mijn lijf te projecteren.

Geestelijke stimulatie

Zonder geestelijke stimulatie (lezen, gesprekken, interessante TV, lezing, etc.) raak ik onderprikkeld – waardoor ik erg onrustig en ongelukkig wordt. Maar het is snel te veel. Dan ben ik overprikkeld – wat tot oncontroleerbare stemmingswisselingen kan leiden. De kunst is dus om voor balans te zorgen: voldoende input om me te kunnen ontwikkelen maar niet zoveel dat mijn hoofd met me aan de loop gaat.

Lichtwekker

Ik gebruik sinds vier jaar een lichtwekker. Hierdoor word ik veel rustiger wakker, kom ik gemakkelijker uit bed en heb ik minder (lang) last van ochtendhumeur.

Dieet

Mijn brein krijgt dagelijks een flinke dot omega 3 door visoliecapsules en een scheut lijnzaadolie. Verder eet ik iedere week 2 à 3 porties vette vis.

Algemene leefregels

  • Leef eenvoudig, versimpel waar mogelijk
  • Minimaliseer stress en doseer met mate
  • Vermijd overprikkeling en overinspanning
  • Luister naar je lichaam en je geest
  • Uit je gevoelens en intuïties

Begrijp me goed, dokter. Ik bedoel hier niet te zeggen dat ik zielig ben. Ik haal graag het beste uit mezelf. Wel wil ik erkenning voor het feit dat ik erg hard werk en dat mijn beloning desondanks minimaal is: op laag niveau functioneren binnen onze maatschappij (en dus afhankelijk zijn van een uitkering waarvoor ik me keer op keer moet verantwoorden). Wat zegt u ervan UWV-bewaker? Is mijn strijd om in balans te blijven een voldoende baan? Ben ik uw geld waardig?